Opvang van suïcidepogers

Een suïcidepoging is vaak een pijnkreet van iemand die psychisch lijdt en geen andere uitweg ziet. Deze patiënten en hun families kunnen geholpen worden. Vaak ligt een psychisch en/of sociaal probleem aan de grondslag en kan mits goede ondersteuning herval of een fatale poging voorkomen worden. 

Mensen die een suïcidepoging doen en hiervoor hulp zoeken in een algemeen ziekenhuis moeten goed opgevangen worden. De somatische zorg voor deze patiënten is uiteraard zeer belangrijk, maar daarnaast is een degelijke psychosociale evaluatie en opvang cruciaal, zeker met het oog op het voorkomen van recidieven. Een goede inschatting van risico op langere termijn en van de zorgbehoeften, evenals het op gang brengen van goede vervolgzorg kan levens redden. 

Het Project Integrale Zorg Suïcidepogers wil de zorg aan suïcidepogers en hun naasten optimaliseren. Er werd een hulpmiddel ontwikkeld voor ziekenhuispersoneel, het Instrument voor Psychosociale Evaluatie en Opvang (IPEO). Dit is een semi-gestructureerd interview waarbij risico’s en zorgbehoeften geïnventariseerd worden en een zorgtraject uitgestippeld wordt. Het project werd uitgetest in de Limburgse ziekenhuizen in de periode 2003-2006, gecoördineerd door het DAGG Lommel, in samenwerking met de Universiteit Hasselt en de Eenheid voor Zelfmoordonderzoek Gent. Gezien de positieve resultaten besloot de Vlaamse overheid dit project uit te breiden over heel Vlaanderen. Reeds 41 Vlaamse ziekenhuizen en de bijhorende zorgregio’s werken eraan mee.

In Limburg werken de volgende ziekenhuizen mee: Ziekenhuis Maas en Kempen Maaseik, Sint Trudo Sint Truiden, ZOL Genk, Salvator Hasselt, AZ Vesalius Tongeren en Mariaziekenhuis Overpelt.

Voor meer info kunt u terecht bij de projectverantwoordelijke Rita Vanhove of op de website www.pizs.be.